پاپیون|وب‌نوشت‌های یک پاپیون اینترنتی

اگر از دنبال‌کنندگان وبلاگستان فارسی باشید حتما تأیید می‌کنید که اون شور و حال گذشته رو نداره. وبلاگ‌هایی که ماه تا ماه آپدیت نمی‌شن و آرشیوشون در حال خاک خوردن هست. خیلی‌ها دلیل این مسئله رو به وجود آمدن وب ۲ و میکروبلاگ‌ها و شبکه‌های لایف استریم می‌دونن. چون به هر حال نوشتن رو راحت کردن؛ تا وقتی توییتری نبود اگر می‌خواستید به موضوعی اشاره کنید باید به داشبورد وبلاگ‌تون می‌رفتین و اون موضوع رو با کلی مقدمه و توضیحات به یک پست وبلاگ تبدیل می‌کردید اما حالا با وجود توییتر و فرندفید و فیس‌بوک و کلی سرویس مشابه دیگه با حداقل زمان ممکن و صرف کمترین انرژی اون مطلب رو مختصر و مفید می‌نویسید و گاها افراد بیشتری هم نسبت به وبلاگ اون مطلب رو می‌خونن. خب دیگه چی بهتر از این :)
حالا قصد ندارم مسائل و مشکلات وبلاگستان فارسی رو بررسی کنم. چیزی می‌خوام بهش اشاره کنم وبلاگ‌های آی‌تی و آی‌تی نویسی هست. حتما شنیدید که خیلی‌ها از این روند آی‌تی نویسی در وبلاگستان فارسی شکایت دارن و این ترجمه کردن وبلاگ‌های آی‌تی خارجی رو یک معضل یا شاید عامل پسرفت می‌دونن. خب صحبت‌شون می‌تونه از جهاتی درست باشه اما به نظر من خیلی از نکات رو در نظر نمی‌گیرن.

مشکل اصلی ما تولید علم در زمینه آی‌تی هست. این افرادی که ترجمه کردن وبلاگ‌های آی‌تی خارجی رو اشکال می‌دونن به این توجه نمی‌کنن که تولید علم در زمینه آی‌تی در ایران به صفر میل می‌کنه! شاید اغراق نباشه اگر بگیم آی‌تی مقام اول رو در بین علم‌هایی که در ایران تولید نمی‌شن داره!. بحث وبلاگ‌ها که به جای خود، وقتی دقیق‌تر نگاه کنیم می‌بینیم در مقیاس‌های خیلی بزرگتر تو دانشگاه‌های ما در مقاطع کارشناسی و حتی کارشناسی ارشد تو رشته‌های کامپیوتر و مرتبط با اون هم ما تولید علم آنچنانی نداریم. بیش از ۸۰ درصد کتاب‌های تخصصی رشته‌های کامپیوتر که در ایران تدریس میشه همه ترجمه کتب خارجی هست. نگاه کنید ببینید چند درصد مقالاتی که در ISI در زمینه آی‌تی از استاید و دانشمندان ایرانی به ثبت رسیده مال اساتید و دانشمندان داخل کشور هست ؟ حتی ISI هم به کنار به همین مجله‌ای که انجمن کامپیوتر ایران هر چند ماه یک بار چاپ می‌کنه نگاه کنید ببینید چند درصد مقالات‌ش مال اساتید داخل کشور هست و چند درصد مال اساتید خارج از کشور ؟
حالا با این وضع ما چطوری از وبلاگ‌های آی‌تی انتظار داریم تولید محتوا کنن ؟

تولید علم و محتوا در زمینه آی‌تی در ایران با وضع موجود تقریبا غیرممکن هست. هیچ کدوم از بسترهای لازم برای پیشرفت در این زمینه وجود نداره. عدم وجود اینترنت پرسرعت، تحریم‌های بین‌المللی، فیلترینگ غیر اصولی، امکانات کم دانشگاهی، فرار مغزها و …

به این ترتیب به نظر من ما نباید اینطوری از آی‌تی نویسی در ایران ایراد بگیریم. دیدیم که با این انتقادهایی که به وبلاگ‌های آی‌تی وارد شد الان همین وبلاگ‌های مترجم هم از نصف کمتر شده؛ یعنی ما تولید محتوایی که نمی‌کنیم هیچ خودمون رو از محتوای تولید شده خارجی هم محروم می‌کنیم!. استفاده از محتوای تولید شده‌ی خارجی یکی از پیشنیازهای تولید محتواست چون ما در هر صورت خالق این علوم نمی‌تونیم باشیم.

این یک حقیقت هست که ما در آی‌تی یک مصرف کننده صرف هستیم و باید این حقیقت رو پذیرفت. راه زیادی برای تبدیل شدن از مصرف کننده به تولید کننده باید طی کرد که هنوز از نقطه شروع تکون نخوردیم. راه رو میشه طی کرد ولی ابزار لازم رو نداریم. پس بهتره فعلا بیشتر از اون چیزی که هستیم از خودمون انتظار نداشته باشیم.

یادش بخیر ۵-۶ سال پیش که Blogger هنوز امکان نظردهی برای مطالب رو فراهم نکرده بود بلاگرها برای اینکه این امکان رو برای خودشون فراهم کنن از سیستم‌هایی Haloscan استفاده می‌کردن.
بواسطه ایمیلی که امروز دریافت کردم متوجه شدم این سرویس قصد داره در تاریخ ۱۷ فوریه ۲۰۱۰ به کار خودش پایان بده، دلیل این کار هم مشکلات نرم‌افزاری و سخت‌افزاری اعلام کرده! (اینقدر رو داره که نگفته چون بلاگر خودش مدت‌هاست امکان نظردهی رو فراهم کرده دیگه ما می‌کشیم کنار :دی)
و البته ۲ راه هم برای کسانی که در سیستم Haloscan کامنت‌ داشتن و نمی‌خوان اونا رو از دست بدن، معرفی کرده، یکی اینکه بطور رایگان از کامنت‌ها بک‌آپ بگیرن و یکی اینکه به Echo سوئیچ کنن. Echo ظاهرا فقط ۳۰ روز بطور رایگان قابل استفاده است و برای استفاده دائمی باید ۱۲ دلار در سال پرداخت کرد. در اینکه آیا Echo هم سرویسی است مثل Haloscan اطلاعاتی در درست نیست و کسب اطلاعات بیشتر به خواننده‌ی این پست واگذار می‌شود!

امروز با دیدن این ایمیل یاد خاطرات دوران بلاگر افتادم گفتم با نوشتن این خبر یادش رو گرامی بدارم …

اینم از وردپرس من! من وردپرسی هستم و وردپرس را دوست دارم ;)

ممنون از علی برای ویرایش عکس
ایشون وردپرسی نیستن ولی وردپرس را دوست دارند

اعتیاد که شاخ و دم نداره! شتریه که در خونه همه میخوابه. تو جوامع بشری کمتر انسانی رو میشه پیدا کرد که به چیزی اعتیاد نداشته باشه! حتی بعضی از اندیشمندان و محققان عشق رو هم نوعی اعتیاد تعریف کرده اند، پس نگران نباشید همه معتاد هستیم :D به هر حال طبق تحقیقاتی که سایت Mingle2 رو من انجام داد به این نتیجه رسید که من 74% به بلاگ خوانی و لاگیدن اعتیاد دارم. البته این تحقیقات شبانه روزی Mingle2 کاملا با رضایت خودم انجام شد و من در واقع خودم رو در معرض این تحقیقات طاقت فرسا قرار دادم برای نجات بشریت از اعتیاد به اینترنت!

74%How Addicted to Blogging Are You?

Mingle² – Dating Site

ولی یه نکته این وسط وجود داره، اونم اینکه Mingle2 جان فقط اعتیاد منو به وبلاگ و لاگیدن محاسبه کرده! و قطعا از 26% بقیه اش که مربوط به ایمیل ها، سگ چرخ تو انجمن ها و دانلود میشه بی خبره.
یه چیز دیگه هم که هست اینه که Mingle2 یه سایت Dating هست و با چه انگیزه ای تست اعتیاد میگیره معلوم نیست. باید یک شفاف سازی عمیق در این زمینه انجام بشه …

در همین رابطه: تست اعتیاد، ویژه وبلاگ نویس ها

مثل اینکه این آقای SEO هر روز بیشتر به سمت ایران و بلاگستان فارسی ترغیب میشه. ظاهرا تحقیقات جالبی در مورد ایرانیا میکنه:

اگر شما به رسانه های غربی گوش کنید این اعتقاد رو پیدا میکنید که مردم ایران

1. از یهودی ها متنفر هستند.
2. همجنس باز ها رو می کشند.
3. به زنان ظلم می کنند.
4. در صدد نابودی اسرائیل و اروپا با سلاح هسته ای هستند.
5. همگی مسلح و با تعصب هستند.

حتی تحصیل کرده ها و روشن فکران هم در رسانه های غربی به این چرندیات اعتقاد دارند. من هرگونه طرح و نقشه نظامی برای حمله به ایران رو محکوم می کنم. نمیخوام راجع به سیاست حرف بزنم، من از شما ایرانیانی که از وبلاگ من بازدید میکنید میخوام به من بگین چه چیزی رو بیشتر درباره ایران دوست دارید ؟ من 3 چیزی که از علاقه مندی های من نسبت به ایران هست رو میگم:

1. هنر و هنر طراحی
2. تمدن باستانی و کهن
3. سنت و عقاید عرفانی

پس شما فقط 7 تای دیگه نام ببرید.

شما هم به آقای SEO کمک کنید و لیست 10 تایی ایشون رو کامل کنید.
لینک مطلب در وبلاگ SEO 2.0

در همین رابطه: چه میکنه این مزیدی!